Wat is er lekkerder en ethischer dan een 100% huisgemaakte, lokale chocoladepasta? Welkom in de wereld van Eugénie Gillot, de superchocolatier achter het merk Eugène.
Sinds 2013 ontwikkelt Eugénie Gillot recepten voor smeerpasta’s om van te watertanden! Praliné, pinda, karamel, hazelnoot… er is voor elk wat wils Maar hoe ziet het leven van een delicatessenproducente eruit?
Ingrediënten zo lokaal mogelijk
Het begint allemaal met de selectie van de grondstoffen. Biologisch, Belgisch en ambachtelijk, de smeerpasta’s van Eugénie worden bereid met zo duurzaam mogelijke ingrediënten. “Voor de chocolade hebben we twee leveranciers: Ethiquetable en Mike & Becky. Voor de noten streven we ernaar dat ze zo dicht mogelijk van bij ons komen ” , legt Eugénie uit. Zeer selectief, hebben Eugénie en haar collega Marie Mahieu gekozen voor de uitstekende Belgische walnoten van nOk. “De pistachenoten en hazelnoten komen uit Italië: we werken samen met Italiaanse coöperaties. Voor cashewnoten, pinda’s en sesam werken we met Kasana“. Dan is het tijd voor de bereiding. Geen glucosestroop, geen additieven of lecithine… Alles natuurlijk, voor het beste van het beste. Een perfecte textuur en een explosie van smaken.
Jongleren met de verschillende facetten van het werk
Hoewel Eugénie van haar dagelijks werk houdt, wijst ze toch op enkele moeilijkheden die specifiek zijn aan het werk van een verwerker. “Ik doe alles: van inkoop tot productie en verkoop. De grootste uitdaging is het beheren van de wetgeving. Ik ben tenslotte een chocolademaker, geen advocaat!” Het grootste obstakel: de standaardisatie van de voedselwetgeving die vaak gebaseerd is op grootschalige modellen. “Het ontcijferen van deze wetten die voor industriëlen zijn gemaakt, is erg tijdrovend. En toch moeten we ze toepassen, ook al werken we met ambachtelijke gereedschappen.” Een andere lastige factor is de seizoensgebondenheid. Als klein bedrijf, kun je het je niet veroorloven om vooraf veel grondstoffen in te kopen of honderden kilo’s op voorraad te hebben. Maar omdat smaken verschillen en het onmogelijk is om te voorspellen welke pot het in het assortiment het beste zal doen, vragen winkels vaak om een spoedaanvulling. Het probleem is dat we als verwerker midden in de keten zitten: de producent moet ons de grondstoffen leveren voordat we kunnen produceren en wij moeten op onze beurt de ingrediënten kunnen leveren. Dat kan een druk op ons leggen»!
Achter elk product staan mensen!
Eugénie en Marie werken in een Brussels atelier dat ze delen met twee andere producenten: bakkerij Levain en brouwerij Smile Kombucha. Kortom, een soort coworking space voor voedselartisanaten !
“We delen heel wat machines en geven elkaar advies. Het is geweldig en het is ook een heek leuke manier om nieuwe mensen te ontmoeten! Ik ben echt blij dat we ons in deze ruimte hebben gevestigd, want het is vrij moeilijk om productiefaciliteiten te vinden in de hoofdstad.” Als je in de stad woont, kun je je als consument niet verbonden voelen met de mensen die je voeden. En toch zitten er achter elk product meerdere spelers en verhalen. “Soms worden mensen in Brussel boos als een vrachtwagen de weg blokkeert om producten in te laden. Ik heb vaak zin om ze te vragen: ‘Hoe denk je dat voedsel de stad binnenkomt?’ ”.
Vakmanschap waarderen
Laten we eerlijk zijn, de keuze om voedsel te produceren met respect voor het milieu en de boeren, heeft zijn prijs. “Het is een uitdaging, want of we het nu leuk vinden of niet, we concurreren met zeer grote bedrijven. Tot je onze smeerpasta’s proeft, kun je je het verschil in kwaliteit niet voorstellen… Onze hazelnootpraline bevat bijvoorbeeld 72% hazelnoten, wat in niets lijkt op de 13% van Nutella”, glimlacht ze. “Maar als mensen ons eenmaal ontdekken, is het motiverend. We krijgen veel positieve feedback: het is superleuk en het geeft betekenis aan ons werk! “.
